Gaslaan 1
3741 WJ Baarn
06 142 767 55
info@dievlinderdatbenjij.nl

Praktijk voor bewustwording
voor kinderen en volwassenen

Neem contact op!

“Terwijl we proberen onze kinderen alles te leren over het leven, leren onze kinderen ons waar het leven om draait.”
Angela Schwindt

Is mijn kind hooggevoelig?

Hoogsensitieve kinderen laten ons zien dat de huidige structuren in de maatschappij niet meer werken. De maatschappij is gebaseerd op oude afspraken tussen mensen. Het zijn geen vastliggende structuren; ze kunnen veranderen. Hooggevoelige kinderen vragen namelijk een andere aanpak. Ze hebben grenzen en structuur nodig, maar geen autoriteit of strenge discipline. Hoogsensitieve kinderen voelen feilloos het verschil tussen datgene wat hen opgelegd wordt uit macht en datgene wat hen duidelijk wordt gemaakt vanuit liefde. Ze hebben echte aandacht en tijd nodig. Ze willen gehoord worden. Alleen dan blijven ze praten over wat hen bezig houdt.

Maar wat is hooggevoeligheid dan? Voor een uitgebreide uitleg: klik hier.

Hooggevoelige kinderen kunnen je ook heel goed wijzen op je eigen gedrag. Waarom doe je wat je doet? Doe je dat omdat de mensen om je hene het van je verwachten of omdat je het echt zelf wilt? Mijn hooggevoelige dochter doet dit al vanaf haar geboorte. Om een voorbeeld te geven: op een verjaardag zit ze het liefst boven. “Dat is toch niet gezellig?” krijg ik steevast van de aanwezigen te horen. Maar voor mijn dochter is dat het beste. Ze houdt niet van drukte, een kamer vol visite, dus trekt ze zich terug. Mijn man en ik geven haar die ruimte, want hoe gezellig is het anders voor haar? Een ander voorbeeld: de eerste keer dat Sinterklaas op de buitenschoolse opvang langs komt. Mijn dochter vraagt of ik erbij kan zijn, want ze vindt het heel spannend. Ze zit net een maand op deze bso en voelt zich nog niet veilig genoeg. In de nieuwsbrief naar ouders toe was ons duidelijk gemaakt dat dit een feest was voor de kinderen en de pedagogisch medewerkers. Toch besluit ik de stoute schoenen aan te trekken en vraag of ik erbij mag zijn. De pedagogisch medewerkers maken voor een keer een uitzondering en daar zat ik als enige ouder op de laatste rij. Sterre zat gewoon bij haar groep vooraan en durfde zelfs naar Sinterklaas toe. “Zie je wel, het gaat prima,” zegt een pedagogisch medewerker. Dat klopt inderdaad, maar als ik er niet bij was geweest, was het heel anders gegaan.

Kinderen zijn je spiegels. Ze laten je zien wie je diep van binnen bent. Of zoals R. Roes het zo mooi omschrijft in het boek “Mama luister je?”: “Je fysieke kind geeft aan wat jouw innerlijke kind nodig heeft… Kinderen voelen heel direct wat er in je leeft, vaak nog voordat je het zelf voelt. Hun gedrag kan je helpen bepaalde gevoelens naar boven te brengen en zichtbaar te maken. Hiermee brengen ze een proces op gang waarin je aandacht voor jezelf en voor je emoties kunt krijgen. Het gaat er niet om welke houding het beste is tegenover je kinderen, het gaat erom dat je je bewust wordt van die houding en daar kan ik je mee helpen. Dan kun je ook zien dat je kind je heel veel geeft met het gedrag dat hij of zij vertoont, hoe moeilijk en onmogelijk dit gedrag soms ook lijkt te zijn. Je zult merken dat, wanneer je je meer opent hiervoor, je in contact zult komen met alle waarden en normen die er in je leven. Door hun gedrag zullen kinderen je steeds weer vragen om hier naar te kijken, en zo helpen ze je om helder te krijgen welke waarden wezenlijk stimulerend zijn voor henzelf en voor jou. Het kind vraagt je om je oude ideeën los te laten en hem of haar te volgen… Juist omdat je van je kind houdt, ben je eerder bereid om datgene wat je in je eigen leven belemmert, los te laten. Zo zorgt je kind voor een versnelling in je persoonlijke ontwikkeling.”